Mijn gids is mijn broer uit een vorig leven, het is een slanke man van 45 jaar.
Hij heeft donker achterover gekamd haar, met een beetje slag erin.
Hij vertoont zich in verschillende kleding outfits, de ene dag met gewaden, de andere dag met een cape.
Negen van de tien keer draagt hij een zwart gewaad met een capuchon, die hij af en toe ook wel eens opzet als we gaan verplaatsen in een regressie*.
Hij loopt op sandalen en is 1.82 van lengte.
Als er iemand in regressie* gaat bij me dan verteld die persoon meestal dat ze hem wel zien, tenminste zijn gedaante maar zijn gezicht nooit.
Zelfs ik heb hem nog maar met vlagen af en toe mogen bekijken, niet heel erg duidelijk.
De boodschap die ik er bij krijg als ik erna vraag is dat het niet belangrijk is hoe iemand eruit ziet, en daar heeft hij wel gelijk in, alleen ik blijf mens en natuurlijk enorm nieuwsgierig....
Hij draagt een medaillon van mij, een ovale aan een lange ketting met mijn zij-aangezicht erop, dat hebben al verschillende mensen mij mee mogen delen.
Daar ben ik bijzonder blij mee.
Hij draagt me op zijn hart.
Harmische heeft een gave om mensen wierook te laten ruiken als ze bij me in de buurt komen, dat doet hij af en toe om mensen rustig te stemmen.
Hij heeft een enorme dosis humor, en ik praat met hem over allerdaagse dingen en ingewikkelde levensvragen.
Ik ben blij dat we er beide voor gekozen hebben dat hij mij begeleidt.
In het begin was ik bang voor zijn stem, nu kan ik niet meer zonder.
Hij is realistisch en nuchter, en daarom werken wij zo fijn samen.
Harmische en ik doen ons werk uit liefde, en daar ben ik trots op.