Krijgt een Medium bij iedereen en overal wat door van Gene Zijde?

Nee bij lange na niet!
Een medium is ook een aards persoon en heeft ook zijn of haar eigen lessen te leren, zij hebben dus ook niet alle wijsheid in pacht.
Sommige clienten kunnen zij niet helpen omdat ze niets door mogen geven of omdat ze niet het juiste medium zijn voor die persoon, er moet namelijk een klik zijn tussen de client en het medium, is deze er niet (geen vertrouwensband of match) dan zal een eerlijk medium dit aangeven en u doorverwijzen naar een collega-medium.
Ook is het een fabel dat mediums 24 uur per dag “boodschappen”krijgen, het is niet zo dat wij door de stad lopen en bij iedereen die we tegenkomen iets doorkrijgen over deze persoon of hun leven, dat zou ten eerste inbreuk op hun privacy zijn (privacy van de persoon in kwestie) en ten tweede “to much to handle”voor een medium.
De “boodschappen”die doorgegeven worden door Gene Zijde zijn namelijk voor de client bedoelt en niet voor het medium zelf, deze hoeft er namelijk niets me te doen, zodus het zou overbodige informatie zijn en geen functie hebben.
Een medium mag enkel contact leggen met Gene Zijde voor een client als deze persoon er zelf om vraagt.
Je hebt mediums van verschillend “kaliber”hiermee wil ik aangeven dat het ene medium heel recht door zee te werk gaat en een ander medium heel zachtaardig is en de “boodschappen”wat ïnpakt”alvorens het op je bord te leggen.
Het is maar net waar je voorkeur naar uitgaat.
Naar mijn eigen persoonlijke mening kom je als client met vragen en wil je daar antwoord op, geen vaag antwoord maar een duidelijk antwoord, een duidelijk antwoord wil niet zeggen dat er dan geen eigen keuze meer overblijft, een client mag los van hetgeen ze vanaf Gene Zijde doorgeven nog steeds zelf beslissen wat ze met de informatie doen.
Er worden nooit dingen opgelegd van Gene Zijde, ze zullen slechts hetgeen doorgeven wat voor jou zielengroei het beste is op dat moment.
Vaak willen mensen niet horen wat ze als “boodschap”door krijgen gegeven omdat dat niet hetgeen is wat ze wilden of adoreren.
Besef dan dat Gene Zijde het totaaloverzicht heeft van je leven dus altijd doorgeven wat, ondanks dat je er op dat moment anders over denkt, op de langere termijn je zal behoeden voor verdere schade, “fouten”of pijnlijke lessen die ook voorkomen hadden kunnen worden.
Eigenwijsheid, jaloezie, bitterheid, wrok etc. kunnen ertoe aanzetten net hetgeen te doen wat ze boven niet aangeven, let wel: dit blijft een eigen keuze natuurlijk en zal nooit beoordeelt of veroordeelt worden door boven, deze aardse nadeligheden kunnen er voor zorgen dat je veel verdriet op gaat lopen of in een vicieuze cirkel vast komt te zitten.
Als dat je eigen keuze is is dat prima maar zie dan hetgeen wat er dan op je pad komt niet als “straf”maar meer als “bewijs”dat de waarschuwingen van boven toch zin hadden, het is nooit te laat een “verkeerde keuze”om te draaien in een juiste keuze.
Wel kan het eens te laat zijn om de mensen die je met je keuzes pijn hebt aangedaan in te laten zien dat je hebt begrepen wat je “verkeerd”hebt gedaan, spijt van hebt of wil veranderen omdat jijzelf verandert bent.
Dit omdat het aardse mensen zijn en zij hebben hun grenzen, ook een eigen keuze van de mens.
Gene Zijde zal altijd voor iedereen klaarstaan, ze zullen je nooit in de steek laten of boos zijn...laat je dat ook nooit wijsmaken door iemand, Gene Zijde kent geen haat, wrok, jaloezie, afgunst, oordeel etc.
In de paranormale wereld wordt dat toch wel eens medegedeeld dat ze dat boven wel kunnen zijn maar dat is een fabeltje.
Laatst had ik iemand als client die bij een collega-medium (al heb ik moeite om deze persoon zo te noemen want wat je gaat lezen is onbegrijpelijk maar waar gebeurd!) was geweest, dit medium had haar verteld dat ze nog maar 10 jaar te leven had.
Mijn client is 24 en heeft een kindje.
Je kunt je wel voorstellen wat dat teweeg heeft gebracht, slapeloze nachten, veel zorgen, stress, onbegrip en angst.
Gene Zijde gaat geen tijden doorgeven wanneer iemand komt te overlijden, dat zou een directe blokade opleveren, stel je voor dat ze boven zeggen op 36 jarige leeftijd: “je wordt 44”.
Dan ga je ieder jaar aftellen, je hebt dan nog 8 jaar en ieder jaar denk je, oke nu nog 7,6,5,4,3.....totdat je 44 wordt en dan ga je iedere dag rondlopen met de gedachten dat het je laatste dag wel eens zou kunnen zijn, je bent aan het wachten op de dood.
Mensen laat je niets wijsmaken, dat kan echt niet!
Wanneer het iemands tijd is om te gaan weten ze enkel boven en dat delen ze ons niet mede omdat we zouden gestagneerd worden in onze aardse lessen en bezigheden, onze draagkracht is ook niet groot genoeg om dit te “weten”.
Natuurlijk zijn er wel uitzonderingen op de regel en kan je bij ernstig zieke mensen, mensen die rondlopen met suicidale neigingen etc. dreigingen zien en “zware tijden”waarin de dood aangekondigd kan worden maar dan nog kan niemand je een exacte tijd doorgeven daarvan of een “zekerheid” dat dat ook gebeurd! het kan enkel een waarschuwing zijn!
Ik heb zelfs clienten gehad die vroegen wanneer hun partner kwam te overlijden omdat dat hun voorspelt was door iemand, niet omdat ze er dan angsten om hadden of zich zorgen maakten maar omdat ze dan eindelijk uit hun “zware relatie” konden komen, en hun “problemen”opgelost waren als de partner weg zou vallen.
Ja je leest het goed, er zijn mensen die zo denken, dat is erg triest en zegt iets over het medium wat ze dat voorspelt heeft en over de vra(a)g(st)er in kwestie.
De dood is onlosmakend verbonden met het leven en natuurlijk is het een item wat veel besproken wordt in de paranormale wereld maar geen een medium kan u zeggen wanneer u precies gaat... laat dat duidelijk zijn!
Kortom een medium ziet en weet niet alles, enkel wat belangerijk is voor de client wordt doorgegeven of informatie over verschaft, er zijn helaas nogal wat mensen in de paranormale wereld die niet goed om gaan met hun gaven of de essentie van Gene Zijde niet helemaal begrijpen waardoor er voor clienten vaak een zwaardere last wordt neergezet in een consultatie dan een opluchting of verheldering.
Probeer de paranormale wereld, hoe ondoorgrondelijk deze ook is, nuchter te bekijken zodat je niet meegaat in bepaalde blokades die neergezet worden door “onwetenheid”.
Je eigen gevoel geeft exact aan welk medium bij je past, luister naar je gevoel.
Je gevoel is een communicatiemiddel van je eigen Gidsen die je bijstaan en je een teken geven wanneer iets goed voor je is of niet, vertrouw daarop en durf ernaar te luisteren.
Ook jij staat in verbinding met boven, je bent nooit alleen!

Brenda

Trap

Het leven bestaat uit lessen.
Als je leert groei je en kom je verder, als je niet wil leren sta je stil en krijg je soortgelijke lessen iedere keer weer op je bordje totdat je er wat mee doet.
Een les overslaan of niet willen leren brengt je verdriet en stagnatie.
De een leert snel, de ander langzaam....dat maakt niet uit zolang je maar leert.
Hierdoor staat de een nu net wat verder dan de ander, de een heeft meer ervaringen en overzicht dan de ander.
Dat maakt de een niet meer dan de ander maar het "leveltje" waarop ze dan leven wordt wel anders.
Als je bijvoorbeeld in het leven level 1 tot en met 10 hebt waarbij 10 het hoogste is, om het maar zwart wit uit te leggen, dan kun je mensen in je omgeving hebben van level 1 en level 10 en jij zit misschien op 7.
Dan ben je geneigd meer met die van 10 op te trekken dan die van level 1 want die hebben niet de know-how van waar jij zit , niet die wijsheid, inzicht en niet dat nivo.
Door levelverschillen (het lijkt nu net of ik mensen in hokjes wil verdelen maar dat is niet zo) krijg je miscommunicatie.
Ik zeg dan altijd het lijkt wel of je Turks praat tegen een Chinees.
Als jij op level 7 zit dan kan je je voortstellen wanneer je die levels in trapvorm zou zien dat je naar beneden moet klimmen van je trapje om je "verstaanbaar"of begrepen te maken aan de persoon van level 1 of welk level dan ook onder 7.
Alles onder die 7 is een "been there done that" verhaal, je hebt dat meegemaakt, die lessen gehad...je weet hoe ze gaan en welke richtingen het op kan gaan als je een bepaalde keuze maakt, ook al is iedere les op zich uniek.
Als je nu nog verder durft te gaan kan je zeggen dat level 1 een jonge ziel is en level 10 heel erg oud.
Dan kan je je een voorstelling maken dat level 1 de kleuterschool is en level 10 Gymnasium bijvoorbeeld, gewoon om het verschil duidelijk te maken.
Je kunt met een kleuter geen worteltrekken.
Level 1 zal dus veel moeite hebben level 10 te begrijpen, dat is hocus pocus voor hem of haar.
Het is niet logisch voor deze persoon omdat deze de lessen die level 10 al gehad heeft nog niet doorgegaan is, geen inzicht dus, geen vergelijkingsmateriaal, geen ervaringen.
Dat komt allemaal nog...
Je kunt een kleuter dit niet kwalijk nemen, en je mag niet vergeten dat we daar allemaal ooit begonnen zijn.
Dus ipv dat je je irriteert aan jonge zielen omdat ze heel erg aards zijn, onbezonnen en materialistisch ipv mensenlievend, behulpzaam en begripvol kun je beter hun level respecteren en ze in hun waarde laten.
Dwz niet in discussie gaan of je gelijk willen halen, ervaringen perse willen delen om ze te helpen om grote smakkers op hun levenspad te helpen voorkomen.
Ze "snappen" het gewoonweg niet, ook al is de wil er misschien wel.
Dat kan irritatie neerzetten want iemand die wat verder staat denkt dan snel dat ze dat gedrag express neerzetten en heel erg eigenwijs hun eigen zinnetje doordrijven en dat kan natuurlijk ook wel eens voorkomen maar een kleuter, (als ik het zo mag uitleggen) ziet geen "gevaar" en kan niet 10 stappen vooruit kijken omdat hij of zij onbezonnen in het leven staat en niet in kleuren denkt maar enkel in zwart wit, simpel.(door ervaringen te vergaren wordt je kleurrijker...)
Soms wordt je "moe" om dat trapje iedere keer naar beneden te moeten klauteren om jezelf weer eens "verstaanbaar' te maken.
Een level boven je of verder dan je is gewoonweg interessanter, daar leer je van.
Maar snap dan dat diegene voor jou weer het trapje naar beneden moet komen en die doet ook de moeite.
Moraal van het verhaal, je hebt waarschijnlijk veel meer jongere zielen om je heen dan oudere maar probeer ze te blijven ondersteunen en jezelf niet te irriteren aan soms inhoudloze gesprekken waar jij niet veel uithaalt of aan hebt.
Hoe hoger je op de ladder komt in het leven, je lessen begrijpt en er wat mee doet hoe eenzamer we ons vaak gaan voelen en onbegrepen.
Alleen....op een soort eilandje, en het lijkt alsof je altijd klaarstaat voor iedereen en bijna nooit iemand voor jou.
Niemand die eigenlijk echt weet en snapt wie jij bent en hoe het met je gaat diep van binnen.
Maar op ieder treetje zijn er mensen te vinden, ieder treetje hoger is misschien dunner bezaaid maar ze zijn er wel.
Blijf "sporten", daarmee wil ik zeggen; blijf in beweging, ga niet stilstaan op een tree, blijf naar beneden en naarboven klimmen, je kan elke keer een tree hoger wanneer je bepaald lessen afsluit en door dat inzicht te vergaren etc.. werk je weer karma etc.. af en kom je weer verder op je levensweg.
Alle mensen leren.... iedereen.
Ook mensen van level 10 zijn vaak nog niet klaar want die hebben ook nog lessen, anders liepen ze hier niet rond.
Eenzaamheid kan je jezelf ook aanmeten door stil te gaan zitten in een hoekje en je af te vragen waarom je niet gezien wordt.
Blijf dat trapje gebruiken!
Iedereen heeft iemand nodig, jij, ik, de buurvrouw....iedereen.
Niemand heeft alle wijsheid in pacht en elke dag leer je, als je het maar wil zien!
Makkelijk is het niet dat zegt ook niemand maar relativeren is dikwijls wel een motivatie techniek waardoor je er weer tegenaan kunt.
Welke level je dan ook bent probeer je energie te halen uit de mensen die op jou level zitten, dezelfde interesse hebben, dezelfde normen en waarden en inzichten, dezelfde meningen etc.. en natuurlijk de mensen waarvan je veel kunt leren , mensen die verder staan als jij, meer ervaringen hebben of wijsheid opgedaan op welk vlak dan ook waarvan jij weer de vruchten kunt plukken.
Energie kun je ook krijgen van mensen die lager staan dan jij op het "trappetje"omdat je ziet als jezelf er open voor staat dat ze wat met jou informatie doen zodra HUN eraan toe zijn en jij daar vrede mee hebt.
Een goed diepgaand gesprek tussen iemand op tree 1 en iemand op tree 7 is heel erg moeilijk want ze liggen gewoonweg niet op 1 lijn.
Maar als je bedenkt dat je ook daar op hebt gestaan en nog steeds lessen leert en je een koe niet kunt leren blaffen wordt je daar rustiger in en irriteert het je niet langer.
Zorg dat alles in yin yang blijft, in balans, jij geeft energie en je krijgt, nooit meer energie geven dan krijgen en andersom want dan is er altijd iemand de dupe...
Hoe hoger je komt op de trap hoe verder je gaat van tree 1 dus op een gegeven moment ga je dan als jezelf bijvoorbeeld op level 7 staat "beschermen"om ergens een grens neer te zetten, mensen die stilstaan en niet verder willen groeien ga je afstoten want dat stagneert je eigen groei en levels die te ver van je verwijdert staan ga je ook langzaam afstoten omdat dat ook als remming kan werken.
Dus level 7 zal omgaan met level 5 en 6 en 8 en 9 maar andere treetjes worden vermoeiend en dan blijf je ook niet dicht bij jezelf.
Dit is een moeilijk stuk want hierdoor lijkt het alsof ik zeg dat je levels die onderaan te trap staan maar moet laten staan en ze het maar uit moeten zoeken maar dat is niet waar.
level 1 kan omgaan met 2,3 en wellicht 4.
Die hebben de meeste raakvlakken en overeenkomsten dat zullen de mensen zijn waar ze de meeste klik, match mee hebben.
Natuurlijk zijn er dan nog wel andere levels in hun leven maar niet zo veel als de andere.
Je kunt op level 7 niet enkel mensen van level 1,2 en 3 bijvoorbeeld rondom je hebben want dan blijft je yin yang niet in balans.
Ik hoop dat jullie snappen wat ik daarmee bedoel, irriteer jezelf niet aan de treden beneden maar maak ook niet de fout om teveel je bezig te houden met mensen die geen toegevoegde waarde aan jou zijn brengen ook al klinkt dat snoeihard.
Mensen van maar enkele treetjes onder jou brengen je altijd nog wel iets, houden je alert en met beide benen op de grond en leren je de les rustig te lopen op de trap ipv te rennen.
Jijzelf moet de grens bepalen tot waar je "sport".
Soms klim je al jaren naar tree 1 terwijl het je doodmoe maakt en het je eigenlijk niets brengt maar je het doet omdat je vind dat je dat MOET doen.
Brengt het je iets? nee? stoppen ermee.
Aan jezelf denken is een les voor vele en zeker als je hoger op de ladder komt, maar wel een les die enorm belangrijk is.
Als jij je goed voelt, jij de energie in balans hebt profiteren de mensen rondom jou daar ook van en andersom, dan leef je pas echt.
Het leven is te kort om je moe, schuldig en alleen te voelen, ben blij...leer je lessen en groei!
Voel je niet schuldig maar snap dat aan mensen loslaten ook lessen verbonden zijn.
Jij mag eerst komen, op nummero UNO ook al denk je dat dat erg egoïstisch klinkt maar dat is niet zo.
Als iedereen de trap op de juiste manier zou gebruiken is het makkelijker klimmen voor iedereen.
Kijk eens om je heen, waar sta jij? wat houdt je bezig? waar wil je naartoe? sta je stil of wil je vooruit? heb je mensen die je energie geven of kosten ze energie?
Af en toe is een zuiver beeld ook een zuivering in je omgeving geen overbodige luxe om je lessen beter te kunnen uitvoeren en het gevoel weer te krijgen dat je de dingen onder controle hebt.
Jij bent het waard om goede gesprekken te hebben, je begrepen te voelen en je verhaal kwijt te kunnen aan iemand die je "verstaat", ook daar krijg je namelijk energie van.
Blijf niet hangen op een tree....doe er wat mee!

Brenda

Never give up...

Soms is het leven gewoonweg TE zwaar, dan "lijkt" het alsof niets meer meezit... alles zit tegen... een en al tegenslag.
Slechte dingen gebeuren ook nooit enkelvoudig, als er iets mis gaat dan gaan er altijd veel meer dingen mis.
Op die momenten wil je snel weg van die situatie, maar om uit zo'n gevoel en negatieve spiraal te komen is niet makkelijk, dat kan niet 1,2,3...
Het kan lijken alsof je er ineens in zit en dan wil je er ook "ineens" weer uit.
Begrijpelijk maar onmogelijk.
Er zijn heel veel dingen aan vooraf gegaan, tekenen die je niet gezien hebt of genegeerd hebt omdat je dacht dat het wel over zou waaien...maar helaas niets blijkt dan minder waar te zijn en BOEM....daar zit je dan.
Met je handen in het haar, in zak en as, niet meer weten hoe je eruit moeten komen, geen uitweg meer zien, geen oplossingen.... je voelt je moe, lusteloos en leeg.
Of de druppel nu was dat je je werk ineens verliest, je partner je verlaat of dat een vakantie waar je je verheugd op had niet doorgaat... maakt niet uit.
De een hecht veel waarde aan misschien iets heel anders dan de ander zou doen, en voor de een wegen dingen zwaarder dan de ander zou ervaren.
Het zal ook nooit 1 factor op zich zijn maar bestaan uit meerdere factoren die je je laten voelen zoals je je voelt, probeer te onderzoeken welke dat zijn om overzicht terug te verkijgen of te hervinden.
Bedenk altijd nog dat niets gebeurd zonder reden en als je ergens in geraakt je er ook weer uit kunt komen.
Probeer hoe dan ook de techniek; relativeren, ook eigen te houden, dat is misschien makkelijker gezegd dan gedaan.
Als je partner je verlaat voor een ander, kan je helemaal in een dip gaan zitten er er maanden verdriet van hebben maar je kan ook denken na de nodige tranen, (want verdriet is ook menselijk en een manier van healen), "ok, maar gelukkig kom ik er nu achter en niet over 2 jaar, dat scheelt me een hoop verloren energie en ik ben te goed om me te laten gebruiken."
Houden van is voor de een monogamie, voor de ander is dit een twistpunt.
Naar mijn mening zijn we opgevoed, tenminste ikzelf persoonlijk wel, dat we horen bij 1 man of vrouw en daarmee bouwen we een relatie op en een gezinsvorm.
Voor mijn buurman hoeft die vlieger niet op te gaan, hetzij door geloof, hetzij door eigen keuzes, normen & waarden en visies.
Terugkomend op mijn punt dat je af en toe het gevoel kan hebben dat het leven geen zin meer heeft wil ik duidelijk maken dat er ook mensen zijn die op zulke punten erover nadenken uit het leven te willen stappen.
Het idee dat ze dan overal vanaf zijn, alles opgelost is, geen problemen meer moeilijkheden kunnen brengen, rust etc..
Helaas is niets minder waar want de lessen die je dan abrupt afbreekt komen weer terug op je bord in een volgend leven.
Je kunt geen "halve school" volgen namelijk. (lees stuk Levenslessen op de site)
Om het nog maar niet over het feit te hebben dat er zoveel mensen achterblijven die je ontzettend veel verdriet doet en achterlaat met eeuwige onbeantwoorde vragen.
Hoe zou jij dat vinden?
Picture this...denk aan een persoon uit je omgeving die ontzettend veel voor je betekend, stel je voor....deze persoon stapt van de een op de ander dag voor een trein, hangt zich op, slikt een pot pillen of snijdt zijn of haar polsen door....zelfmoord.....weg.
Hoe zou jij je voelen? zou je alles begrijpen of zou je vragen hebben waarom? zou je er verdriet om hebben? en wie nog meer denk je?
Vaak is het omdraaien van een bepaalde situatie ogen openend.
Laat dat gevoel maar eens even inwerken, en als je zo ver bent is het dat gevoel x 1000, want de werkelijkheid is killer en harder.
Reality check!
Ook al zie je door de bomen het bos niet meer, probeer nog wel moeite te doen om te denken aan je naasten... al heb je het zwaar.
Praat er over, zoek hulp, geen enkel probleem kan niet opgelost worden en als dat wel zo is dan is there something better in return, dan komt er iets positiefes tegenover te staan.
Al gaat je partner weg en ben je weer alleen en had je het liever anders gezien, er komt een dag dat er iemand anders op je pad komt waar je weer voor gaat en erachter komt na een tijd dat zij of hij je zoveel meer biedt dan diegene die je ooit in de steek hebt gelaten en jij andersom.
Dus geef niet op door uit het leven te stappen ook al ziet alles zwart om je heen, dat is niet de oplossing on the long run.
Natuurlijk zeg ik niet dat ze Boven je hierover zouden veroordelen en ik evenmin, want als je het toch gaat doen dan gaat niets je tegenhouden.
Dat is een eigen keuze en mogen wij niet ver- of be-oordelen, besef alleen wel dat je lessen dan niet weg zijn en dus "opgelost", ze komen terug...in een andere vorm, een later tijdstip, another life maar ze zullen wederkeren zoals ook jij.
Als je nu denkt; "Echt niet ik blijf lekker Boven", laat ik je dan meegeven dat dit ook een eigen keuze is en dat je dan veel langer over de lessen gaat doen maar je gaat ze doormaken....dus zullen ze je Boven adviseren terug te keren omdat je dan "sneller" leert of kunt leren beter gezegd, dit is het "beste"voor je zielengroei.(nu zul je zeggen; "dat doe ik dan niet", maar als je Boven bent voelen dingen anders en ga je wel de keuze maken te reincarneren omdat het gewoonweg beter is maar dat inzicht heb je later pas.....)
De wereld is vaak kil en koud en dit zorgt er ook voor dat lessen beter opgenomen worden ipv aan Gene Zijde.
Ik hunker ook vaak naar een betere wereld, een zonder haat, nijd, jaloezie en ruzies.....maar ook ik ben nog niet klaar met leren en ben teruggekeerd mijn "school" verder af te maken.
Ik snap wanneer je ineens geen hoop meer hebt, je moe en lusteloos en "op" voelt je wel eens kan denken ; "ok, hoe los ik dit op? "en als je daarop het antwoord schuldig moet blijven of je ziet alles zo negatief dat je geen uitzicht meer hebt, omdat alles tegelijk komt, zelfmoord een oplossing lijkt, "dat is snel en werkt" denk je dan...en andere zijn dan ook meteen van jou als last en gezeur af. (foute beredenering!)
Er was tijd voor nodig zo ver te komen als op de bodem en er is ook tijd nodig weer naar boven te klimmen, ja het is een lange klim, ja het zal niet meevallen, ja je bent moe en misschien struikel je wel 3 x voordat je er bent maar probeer dit wel te doen.
Problemen binnen 1 minuut oplossen kan niemand, ook jij niet... door uit het leven te stappen.
Er bestaan natuurlijk situaties waardoor je echt nergens geen hoopgeving of uitweg in ziet bijvoorbeeld als ze je kinderen afnemen etc.. dan kan ik me voorstellen al hoop ik dit nooit mee te maken, dat je inderdaad eruit wil stappen, maar dan nog zijn er redenen weet ik, spiritueel gezien, dat je nog moet blijven.
De vragen die ik heb zoals; "Waarom hebben kindjes van 3 weleens kanker en moeten ze een hel door, wat heeft dat voor zin?!!?", kan ik ook niet tot in detail beantwoorden, "begrijpen" of "verklaren"en van zulke dingen huilt mijn hart ook.
Voor de ouders zitten er dan lessen aan om te blijven praten, elkaar te steunen, de moed niet op te geven, dat de kanker wellicht overwonnen kan worden ... etc. etc. etc.. maar geloof me...nu ik dit tik, zakt bij mij de moed al in de schoenen bij alleen de voorstelling ervan, het verplaatsen van mijn gedachten als je zoiets mee moet maken.
Het leven heeft zijn schaduwkanten en deze kunnen pikzwart zijn, daarvan ben ik me bewust en ik praat deze kanten niet schoon of goed want ook ik ben niet zo ver, (niemand niet denk ik....)dat ik zulke situaties "begrijp", laat staan spiritueel helemaal kan "verklaren".
Ik ben mens, en heb veel gevoel...mijn gevoel is groot en vooral voor kinderen, kinderen zijn zuivere zielen en vaak ook zoveel ouder als ons...
Soms helpen kinderen de ouders door bepaalde situaties, zo is het ook nog eens....
Een oude ziel kan ook in een baby van enkele weken huizen, dit kan je wel eens zien en voelen.
Alles heeft een reden ook al kan ik niet alle redenen opnoemen zonder er zelf moeite mee te hebben omdat ik als mens er verdriet van heb.
Verdriet zet onbegrip neer maar kan soms ook verlichtend werken, tranen hebben meerdere functies.
Je kan huilen van geluk en van verdriet en beide zijn emotie.
Emoties uitschakelen kunnen we niet, dus ook al voel je je doods en vastzitten in een bepaalde situatie, denkend dat er geen uitweg meer is....probeer dan deze emoties weer tot leven te roepen, aan te spreken vanaf je ziel, en deze om te zetten in daadkracht, en daarmee bedoel ik doorzettingsvermogen ipv de kracht om een knoop door te hakken en op te geven.
Zoek tijdig iemand om mee te praten, je hart te luchten, geen enkel mens kan alles alleen...daarvoor zijn we niet gemaakt om als solisten door het leven te gaan.
Dus welk ras, geloof, cultuur en normen en waarden je ook bent of hebt, weet dat je er nooit alleen voor staat.
Heb je niemand in je omgeving om mee te praten omdat je je schaamt of niet durft, bel ons en wij staan je bij waar we kunnen, de Gidsen zijn er voor iedereen.
Denk niet dat iemand maar naar jou moet komen want het is niet altijd duidelijk voor een ander dat er iets scheelt of dat je problemen hebt, ook kan een ander niet "ruiken" wanneer je op een punt aangekomen bent dat je niet meer weet wat je moet doen.
Laat je helpen zodat jij ook weer een ander kan helpen later op je levenspad met je ervaringen.

Brenda en Harmische